بی تفاوتی راتا بحال بارها دیده ایم اینکه با جامعه چه میکندو امور مردم رابه کجا میکشاند؟ بی تفاوتی درهر امری مستوجب عواقب خاص خود است نمونه ساده آنرامیتوان اینگونه یادآور شد که عاقبت کار فرزندی که والدینش نسبت به وضعیت تحصیلی وی بی تفاوتندو وی را راهنمایی و تشویق نمیکنند ونظارتی روی تحصیل او ندارند، ختم به بهترین دانشگاه و رشته تحصیلی و جایگاهی علمی نخواهد شد.هر چند در برخی مواقع استثنائاتی وجود دارد و تلاش تحسین آمیز فرزندانی با والدین بی تفاوت، اتفاقاتی خوب رقم زده و ایشان توانسته اندجایگاهی علمی را کسب و برای خود و جامعه مفید و موثر واقع شوند .

 رگه های بی تفاوتی در جامعه گاهی ناشی از خستگی، ناامیدی و دلسردی افرادو البته گاهی ناشی از جو روانی هدفمندی است که توسط عده ای منفعت طلب حاکم شده است. قطعا این بی انگیزگی، دلایل روشن و پنهان متعددی دارد.در هر حال ثمره این شرایط عدم آینده نگری و داشتن هدف در زندگی خواهد بود و به تبع آن ، توان رصد وپیگیری امور در حوزه های مختلف در فرد یافت نخواهد شد و آنگاه است که عباراتی چون:《من مسئولم》،《سهم من در بهبود شرایط کجاست》 و این باور که《من میتوانم تغییری در راستای بهبود اوضاع ایجاد کنم》مفهوم و ارزشی نخواهد داشت.
نمونه بارزاین مسئله رامیتوان حقوق های نجومی یامسائل این سالهای موسسات مالی دانست که منجر به دلسردی واحساس خستگی درجامعه شده بود.هرچنددر این موارد پس از مدتها بی تفاوتی، بالاخره اعتراضاتی به همراه داشت ومنجر به یکسری تغییرات وشفافیت سازی ها در بعد مدیریتی وقانونی شد ولی باز آنچه بایدمحقق میشد، رخ ندادچراکه دوباره مبحث بی تفاوتی و خستگی پر رنگ شد وقسمتی از کار روی زمین ماند ونتیجه ای که باید گرفته نشد.
امابرخی مواقع بی تفاوتی در یک امری دلیلی چون تمرکزکردن افراد برموضوعاتی دیگردارد. مثل درشرایط سخت اقتصادی امروزبیشترین توجه افراددرجامعه روی بهبود شرایط اقتصادیشان است و در این فضا احتمال غفلت و بی تفاوتی نسبت به امور دیگر پیرامونشان بیشتر میشود.
اگر بی تفاوتی به امور پیرامون عادت یک جامعه کوچک یا بزرگ شد، قطعا آن دسته فرصت طلبانی که در هر لباسی پیدا میشوند از تصمیم سازان و تصمیم گیرندگان بگیرید تا مجریان امور، خود را در سایه ای امن حس خواهند کرد و  قدمهای منفعت طلبانه خود را برخواهند داشت چرا که دوربینهای نظارتی و انتقادی سرگرم مسائلی دیگرند و اینجاست که جامعه آسیب پذیر میشود زخمهایی برمیدارد و چه بسا همین زخمها روزی سر راه همان بی تفاوت ها قرار بگیرد لذا وقتی بی تفاوتی در امری میکنیم ، هیچ تضمینی وجود ندارد که در آینده ای نه چندان دور به خودمان ضربه  نزد .
بی تفاوت نبودن در جامعه و خانواده در دین مبین اسلام با ابزاری به نام امر به معروف و نهی از منکر مطرح شده است و اینکه این دو موضوع در کنار مواردی چون حج واجب، خمس و ... جزء فروع دین است قابل تامل است . پس خداوند نیز اصلاح امور جامعه را با ابزارهایی به نام امربه معروف و نهی از منکر تحقق پذیر دانسته و بر یک مسلمان واجب کرده تا نسبت به مسائل پیرامون خود در خانواده و جامعه بی تفاوت نباشد .
اما برخی مواقع، عده ای که موفق شده اند از دامن بی تفاوتی رخت برکنند ناخوداگاه از آن طرف بام افتاده اند و جزء ان دسته از افرادی قرارگرفته اند که قانون و شرع و عرف را رد کردند و اصطلاحا کاسه ای داغتر از آش شدند و البته گاهی آنچنان شعله ور میشوند که آش را میسوزانند. معضلی که این روزها پررنگتر شده است.
بعنوان نمونه همدلی و اتحاد و البته در کنار غیرت و مردانگی که کامیون داران چندی پیش از خود نشان دادند را درنظر بگیرید. در شرایطی که هر کسی بی هیچ قانونی کالایی را گرانتر میکند، ایشان بر ان شدند که خواستشان را در مجاری قانونی درست کنند البته در کنارش مسائلی پیش آمد ولی اینکه بی تفاوت نبودند و تسلیم نشدند ، ایستادگی کردند و طبق قانون حقشان را گرفتند تحسین برانگیز است. در مقابل عده ای نیز هستند که بی تفاوت به شرایط مردم به دنبال منافع خود هستند و بی هیچ قانونی و فقط با این توجیه که حق در افزایش نرخ دارند ، به گرانی دامن میزنند و بدتر از آن هم هست، آن عده ای که در مقابل این گران فروشان اعتبارفروش حتی یک کلام و سوالی نمیپرسند که چه شده، به چه حقی این گونه به من ستمی روا داشتی!
لذا سعی کنیم بی تفاوت نباشیم و برای اصلاح آن امری که تشخیص دادیم، قدمی یا کلامی از خودمان به جای بگذاریم، حال خواه آن امر ترویج معروفی و یا برچیدن یک منکر باشد، قدم را برداریم و مواظب باشیم در دام بی قانونی نیفتیم و خدای نکرده به مصداق این ضرب المثل نشویم که : آمد ابرو را درست کند، چشمش را کور کرد.